خبر
یادداشت دکتر عیسی امینی در خصوص منشا اتهام‌زنی‌های اخیر به کانون وکلا
5045
در چند سال اخیر، با اتهام‌زنی‌های مکرر به نهاد مدنی بویژه کانون وکلا به عنوان نهاد انحصارطلب با اتهام گرفتن حق‌الوکاله‌های نجومی مواجه می‌شویم و برای بنده جالب بود که بدانم منشا آن کی و کجاست و به دنبال چه هستند. در ابتدا و با توجه به برنامه‌های مکرر تلویزیونی علیه وکلای دادگستری و کانون وکلا، تصور نمودم که علت آن صدا و سیماست ولی دیدم خود صدا و سیما در همین چند سال اخیر گرفتار تفکر حذفی و انحصار طلبی شده است و نمونه ملموس تر آن، حذف عجیب امثال آقای فردوسی پور و مطرح کردن چهره‌های است که کافی است در مورد آن تحقیق کنیم.
از سویی، با وجود آنکه در رشته حقوق نرخ بیکاری با توجه به مشکلات اقتصادی، تحریم های ظالمانه و ازدحام فارغ التحصیلان حقوق بسیار زیاد است ولی جالب آن است در بین فارغ التحصیلان دانشگاه امام صادق(ع) برخلاف همه‌ی دانشگاه های کشور، بسیار به ندرت با بیکاری مواجه می شویم. علاوه بر اکثریت بزرگ فارغ التحصیلان باسواد و بدون ادعا که هیچ حاشیه ای را دنبال نمی‌کنند، عده ای نیز از گذشته ولی از سه سال اخیر بسیار محسوس تر در تمام مراکز مهم اقتصادی، سیاسی و یا قدرتمند حضور انحصاری و محل بحث پیدا کردند؛ صدا و سیما، وزارت نفت، مجلس شورای اسلامی و ارکان و پیرامون آن و اخیرا اطراف نهادهای قضایی و وکالت و ...! امیدوارم این دو نهاد اخیر و حساس و اعضای آن دقت لازم را نسبت به این اقلیت معدود خودی و ناخودی‌ساز داشته باشند. در اینجا ضرورت دارد به استاد، جناب دکتر حسین میرمحمد صادقی، معاونت حقوقی مجلس شورای اسلامی اعلام کنم متوجه ماموریت تاریخی و قضاوت تاریخ حقوق نیز باشند که حتی سهو آشکار نیز از قلم نخواهد افتاد؛ غافل از آنکه حضور این اشخاص در آن سمت ها، بخش تعریف شده از پروژه تخریب است.
از سوی دیگر، در تحریف حقایق علیه نهاد وکالت، هجمه سازمان یافته و به چالش کشیدن آن با همین اشخاص خاص مواجه می‌شویم. چهره هایی از درون و برون صنف که به صورت محفلی و معدود تشکیل شده و با دسترسی مطلق به امکانات عمومی و با تصور انقلاب اذهان مردم و بی تعصب کردن در صنف، به دنبال بی نظم و آبرو کردن وکالت و سلطه نهایی بر آن و سپس در دادگستری هستند. کافی است به منشا کمپین، افراد تاثیرگذار در صدا و سیما، مرکز پژوهشهای مجلس، تنقیح قوانین! و ... دقت کنیم، می‌بینیم همه آنها، چهره‌های مرتبط و سازمان یافته و از یک منشا ولی با اشکال مختلف هستند. جالب آن است که حق الزحمه کل مشاوره‌های این دسته از افراد در طول یک ماه و در نهادهای مختلف به بیش از پنجاه میلیون تومان نیز می‌رسد و هیچ گروه و فارغ التحصیل دانشگاه دیگر را نیز تحمل نمی کنند ولی به نام رفع انحصار و مبارزه با اشرافی گری وارد عرصه شدند.
در آخر سه توصیه دارم: اول به مدیران کشور است که با فشار و زیاده خواهی این عده خاص، ناخواسته گرفتار کوچک کردن ظرفیت مدیریت نظام و کاستن از شور و هیجان خدمت همگانی نشوند. توصیه دوم به مدیران بزرگوار و دوستان فارغ التحصیل دانشگاه پرتوان و ارزشمند امام صادق(ع) است که از حرکات شخصی و «محفلی» قدرتمند این عده معدود نگران و مواظب باشند. سوم، تاکید جدی به همکاران عزیز است که از اختلافات بپرهیزند و همگی با هوشیاری و قلم و قدم خود، پا به عرصه دفاع محکم و با غیرت از صنف و در واقع دفاع از حقوق مردم بگذارند.
عیسی امینی
1398/4/21