پیام رییس کانون وکلای دادگستری مرکز در خصوص همایش «نشست بررسی رژیم حقوقی دریای خزر درپرتو کنوانسیون آکتائو-قزاقستان»

به نام خداوند متعال

وکلای محترم دادگستری

قضات شریف دادگستری

کارآموزان عزیز وکالت و قضاوت

دانشجویان پژوهنده‌ی حقوق

خبرنگاران و روزنامه‌نگاران کوشا

ایران‌دوستان ارجمند

مقدمتان را به کانون وکلای دادگستری مرکز به عنوان دیرپاترین نهاد مدنی کشور نیک و گرامی می‌دارم.

هم‌اکنون به عنوان رئیس کانون وکلای دادگستری مرکز خوش‌حالم که در گیرودار التهابات عمدتاً طبیعیِ ایران‌دوستان این سرزمین به واسطه‌ی دغدغه و نگرانی حفظ و حراست از مرزهای این گربه‌ی نشسته بر دیوار آسیا، کانون وکلای دادگستری مرکز با درک اهمیت تبیین درست علمی و دیپلماتیک موضوع و مبرا از هیجانات و احساسات به وظیفه‌ی سترگ ملی، میهنی و اسلامی خود در راستای بررسی همه‌سویه‌ی فنی و علمی رژیم حقوقی بزرگ‌ترین دریاچه‌ی جهان، یعنی دریای مازندران یا بنا بر عنوان بین‌المللی آن یعنی دریای کاسپین و یا بر پایه‌ی استعمال مألوف و متعارف در افواه مردم شریف ایران‌زمین همانا دریای خزر، و با نگاهی ویژه بر واپسین نشست دیپلماتیک پنج کشور ساحلی گرداگرد این دریاچه موسوم به نشست شهر آکتائو واقع در کشور دوست جمهوری قزاقستان، همایشی را برگزار می‌کند. شعف افزون از این جهت در من پدیدار می‌شود که همکاران جوان، خوش‌فکر و موقعیت‌شناس من در کمیسیون آموزش کانون وکلای مرکز در آغاز فعالیت رسمی کمیسیون آموزش در دوره‌ی سی‌اُم هیات‌مدیره‌ی کانون وکلای دادگستری مرکز، چنین موضوع مهمی به لحاظ دل‌نگرانی‌های ملی و میهنی روز را برگزیدند و با دعوت از بهترین استادان و دانشمندان کشور در حوزه‌ی حقوق و روابط بین‌الملل و دیپلماسی کوشیدند تا ابعاد حقیقی، درست، دقیق و در عین حال بری و محتَذَر از هیجانات و غلیان احساسات ناصواب، رژیم حقوقی دریای مازندران را به مدد سخنان و تحلیل‌های گهربار و روشنگرانه استادان بنام و شهیر کشور، که قدم رنجه فرمودند و به کانون وکلای ما، مردم و در واقع حکماً خانه‌ی خودشان تشریف آوردند و همه‌سویه چه از بُعد علمی و چه از منظر دیپلماتیک واکاوی و بررسی کردند تا این‌گونه تاریخ شاهد باشد که کانون وکلای دادگستری مرکز به عنوان بانی کانون‌های وکلای سراسر کشور و البته به عنوان پناهگاه و مأمن همیشگی در دفاع بی‌تنازل از حقوق ملت، سهم ملی و میهنی خود را در این روزرگار حساس از تاریخ پُرفرازونشیب سرزمین مادری و پدری‌مان، که متأسّفانه این روزها بدخواهان مُلک و ملت از هر سو چشم طمع به آب و خاکش دوخته‌اند، دست‌کم به اندازه بضاعتش و به عنوان بخش کوچکی از دِین خود به ملت و فرزندان پاک مردم یعنی شهدای گلگون‌کفن سال‌ها و قرون متمادی این مرزوبوم و به‌ویژه شهدای جاودان‌خاطر هشت سال دفاع مقدس که جان شیرین در طبق اخلاص دادند ولیکن وجبی از خاک مام میهن را به دشمن تا بن دندان مسلح و نانجیب ندادند، انجام دهد.

گمانی ندارم همگی شما عزیزان حاضر در این محفل و محمل صمیمانه علمی، هر آینه مهم‌ترین انگیزه‌ی حضورتان نبوده است جز دلدادگی ژرف به سرزمین‌مان ایران عزیز ...

ای سرزمین عاشقان، ای مرز خوبان جهان / مهر تو با خونم عجین، عشقت بود در روح و جان

در پهنه‌ی گیتی دگر، چون اختر تابان تویی / در وسعت خاکت نگر، لطف خدا باشد عیان

نام بلندت تا ابد ، بنشسته بر ایوان دل / ایران من ، ایران من... نامت بماند جاودان

(قطعه‌ای بود از شاعر خوش‌قریحه، بهروز قاسمی، متخلص به رها)

بیش از این تصدیع نمی‌کنم و یک بار دیگر قدوم شما میهمانان گرامی را به خانه دیرپای دفاع از حقوق ملت، کانون وکلای دادگستری، گرامی می‌دارم.

با آرزوی توفیق و سعادت استادان محترم و همچنین همه‌ی شما میهمانان عزیز.

با سپاس

عیسی امینی

رئیس کانون وکلای دادگستری مرکز